Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie

XXVII Niedziela zwykła, Rok A – 04.10.2026 r.

1. Dzisiaj przeżywamy XXVII Niedzielę zwykłą w ciągu roku liturgicznego. Zmiana tajemnic różańcowych i o godz. 10.30 poświęcenie różańców dla dzieci komunijnych. O godz. 16.30 nabożeństwo różańcowe.
2. Rozpoczęliśmy miesiąc Październik – nabożeństwo różańcowe codziennie o godz.16.30. Msza święta wieczorna po nabożeństwie o godz. 17.00. Kancelaria parafialna czynna po Mszy Św. Zapraszamy dzieci, młodzież, rodziców oraz starszych do wspólnej modlitwy różańcowej.
3. W tym tygodniu wspomnienie; Św. Siostry Faustyny, Najświętszej Maryi Panny Różańcowej i bł. Wincentego Kadłubka, patrona naszej diecezji.
4. W piątek spotkanie liturgiczne i formacyjne dla młodzieży KSM.
5. W sobotę o godz. 10.30 spotkanie formacyjne LSO. Zapraszamy kandydatów na ministrantów.
6. Za tydzień w niedzielę będziemy obchodzić XXVI Dzień Papieski – „Jan Paweł II – Uczeń Misjonarz”. Ofiarami do puszek wspieramy „żywy pomnik” św. Jana Pawła II – Fundację Dzieło Nowego Tysiąclecia. O godz. 15.00 w miejscowości Łysaków – Kolonia Msza Święta w intencji pomordowanych w czasie wojny.
7. W dniach 12 do 18 października w diecezji rozpocznie się Tydzień Kultury Chrześcijańskiej.
8. Dziękujemy za ofiary składane na tacę oraz na konto parafialne z przeznaczeniem na potrzeby remontowe naszej parafii. Bóg zapłać.
9. Trwają prace konserwatorskie przy ścianie północnej prezbiterium naszego kościoła.
10. Dziękujemy za prace prowadzone przy budynku gospodarczym i plebanii.
11. Dziękujemy osobom sprzątającym kościół: Galanty Grażyna, Galanty Władysław, Nowiccy Ewa i Andrzej, Bzymek Krystyna, Bzymek Beata, Bzymek Marek, Iracka Anna, Iracki Bartłomiej oraz za ofiarę 140 zł.
12. Do sprzątania świątyni w tym tygodniu zapraszamy przedstawicieli Rodzin mieszkających przy ul. Krzywej od numeru 29 do końca numeracji.
13. Prasa katolicka: Gość Niedzielny, Niedziela do nabycia w zakrystii.

Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom oraz Dobrodziejom Parafii życzymy Bożego Błogosławieństwa.

Katecheza Niedzielna –  04 Październik  2026 r.

Zauważyć człowieka obok siebie – miłosierdzie w codzienności.

W Ewangelii według św. Łukasza Pan Jezus opowiada przypowieść o człowieku, który został napadnięty przez zbójców. Pobity i ograbiony leżał przy drodze. Przechodził tamtędy kapłan, zobaczył go, ale poszedł dalej. Podobnie zachował się lewita. Dopiero Samarytanin, „gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko” (por. Łk 10,30–33). Zatrzymał się, opatrzył jego rany i zatroszczył się o niego. Wszyscy trzej zobaczyli tego samego człowieka. Tylko jeden jednak naprawdę dostrzegł jego cierpienie. Żyjemy coraz szybciej. Mamy wiele obowiązków, własnych problemów i planów. Często gdzieś się spieszymy i myślimy o tym, co jeszcze musimy zrobić. W takim pośpiechu łatwo przestać zauważać ludzi. Możemy codziennie spotykać tę samą osobę i nigdy nie zapytać, jak się czuje. Możemy mieszkać obok starszego człowieka i nie wiedzieć, że jest samotny. Możemy pracować z kimś, kto przeżywa trudny czas, ale ponieważ się uśmiecha, zakładamy, że wszystko jest w porządku. Tymczasem każdy uczynek miłosierdzia zaczyna się od zauważenia człowieka i jego potrzeby. Trudno odwiedzić chorego, jeżeli nie dostrzeżemy jego samotności. Trudno pocieszyć strapionego, jeżeli nie zauważymy jego smutku. Trudno pomóc potrzebującemu, jeśli przejdziemy obok niego obojętnie.

Kiedy słyszymy słowo „potrzebujący”, często myślimy o człowieku głodnym, bezdomnym albo ciężko chorym. Są jednak potrzeby, których nie widać na pierwszy rzut oka. Można mieć dom, pracę i wszystko, czego potrzeba do życia, a jednocześnie być bardzo samotnym. Można się uśmiechać, a w sercu przeżywać smutek. Można znajdować się wśród wielu ludzi, a mimo to czuć, że nikt naprawdę się nami nie interesuje. Dlatego czasami początkiem uczynku miłosierdzia będzie zwykłe pytanie: „Jak się czujesz?”, „Czy wszystko w porządku?”, „Czy mogę ci w czymś pomóc?”

W przypowieści Jezusa ważne jest nie tylko to, że Samarytanin zobaczył rannego. On przede wszystkim zatrzymał się. Zatrzymanie się przy drugim człowieku zawsze coś kosztuje. Trzeba poświęcić czas, czasami zmienić swoje plany albo zrezygnować z własnej wygody. Samarytanin nie poprzestał jednak na współczuciu. Opatrzył rany człowieka, zawiózł go w bezpieczne miejsce i zatroszczył się o niego. Miłosierdzie przeszło od zauważenia człowieka do konkretnego czynu. Tak właśnie postępował Pan Jezus. W tłumie potrafił dostrzec pojedynczego człowieka. Zauważył Zacheusza siedzącego na drzewie. Zatrzymał się przy niewidomym Bartymeuszu. Dostrzegał chorych, samotnych i odrzuconych. Jezus nie patrzył jedynie na tłum. Widział konkretnego człowieka i jego potrzebę. Być może obok nas nie leży człowiek pobity przez zbójców. Są jednak ludzie, których każdego dnia mijamy. Może jest to starszy sąsiad. Może ktoś z rodziny, kto ostatnio stał się milczący. Może człowiek w pracy, który przeżywa trudny czas. Nie zawsze będziemy mogli rozwiązać jego problemy. Możemy jednak zrobić coś bardzo ważnego – zauważyć go i dać mu odczuć, że nie jest sam. Uczynki miłosierdzia nie zawsze zaczynają się od wielkich czynów. Często ich początkiem jest spojrzenie, pytanie, rozmowa i chwila poświęconego czasu.

Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie
XXVI Niedziela zwykła, Rok A – 27.09.2026 r.

1. Dzisiaj przeżywamy XXVI Niedzielę zwykłą w ciągu roku liturgicznego. Jutro o godz. 15.00 na rynku naszego miasta w łączności z wiernymi naszej Ojczyzny odmówimy wspólnie Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Zapraszamy wszystkich wiernych. Również dzisiaj do odebrania w zakrystii film z Peregrynacji.
2. W tym tygodniu wspominany: Św. Wacława, Świętych Archaniołów: Michała, Gabriela i Rafała, Św. Hieronima, Św. Teresę od Dzieciątka Jezus i Aniołów Stróżów.
3. O godzinie 16.00 spotkanie Scholi Ignis. Zapraszamy chętnych do włączenia się w formację muzyczną.
4. We wtorek o godz. 17.30 Nowenna do Św. Anny, a w środę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
5. W I czwartek miesiąca – rozpoczynamy miesiąc październik. Nabożeństwa różańcowe codziennie o godz.16.30. Msza Święta wieczorna po nabożeństwie o godz.17.00 Zapraszamy dzieci i młodzież z rodzicami do wspólnej modlitwy. Prowadzenie rozważań i modlitwy różańcowej wedle ustalonego programu.
6. I Piątek Miesiąca. O godz. 16.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu, spowiedź oraz nabożeństwo różańcowe. O godz. 17.00 Msza Święta na którą zapraszamy młodzież KSM. Posługa u chorych w godzinach porannych.
7. I Sobota Miesiąca. W Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Stalowej Woli – Rozwadowie odbędzie XVI Pielgrzymka Kół Różańcowych Diecezji Sandomierskiej. O godz. 10.30 Modlitwa różańcowa a po niej Msza Święta pod przewodnictwem Ks. Bpa Krzysztofa Nitkiewicza. Zapraszamy Koła Różańcowe i wszystkich chętnych do udziału. O godz. 16.15 Adoracja Najświętszego Sakramentu, spowiedź oraz nabożeństwo różańcowe z rozważaniem I soboty i aktem zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi. Mszę Świętą zakończymy Apelem Jasnogórskim. Zapraszamy wszystkich czcicieli Matki Bożej. W sobotę na godz. 10.30 zapraszamy LSO.
8. W przyszłą niedzielę zmiana tajemnic różańcowych i o godz. 10.30 poświęcenie różańców dla dzieci komunijnych.
9. W dniach 12 do 18 października w diecezji rozpocznie się Tydzień Kultury Chrześcijańskiej. W naszej parafii rozpoczął się cykl katechez parafialnych poświęconych wspólnocie i prawdom wiary.
10. Dziękujemy za ofiary składane na tacę oraz na konto parafialne z przeznaczeniem na potrzeby remontowe naszej parafii. W miesiącu sierpniu ofiary w kopertach /3280 zł/. Bóg zapłać.
11. Dziękujemy pewnej rodzinie za renowację krzyża, który jest w przedsionku kościoła. Bóg zapłać. Dziękujemy Panu Marianowi i jego pracownikom za prace prowadzone przy wiacie gospodarczej. Dziękujemy panu Stanisławowi i Markowi za prace przy zadaszeniu.
12. Trwają prace konserwatorskie przy ścianie północnej prezbiterium naszego kościoła.
13. Dziękujemy za prace przy rozbiórce dekoracji i drogi przejazdu z peregrynacji.
14. Do sprzątania świątyni w tym tygodniu zapraszamy przedstawicieli Rodzin mieszkających przy ul. Krzywej od numeru 16 do 28.
15. Prasa katolicka: Gość Niedzielny, Mały Gość Niedzielny dla dzieci, Niedziela i Dodatek Kulturalny redakcji Niedzieli do nabycia w zakrystii.
16. Do wieczności odeszli: + Zdzisław Stryjecki i Siostra Eustella z Ireny. Wieczne odpoczywanie…

Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom oraz Dobrodziejom Parafii życzymy Bożego Błogosławieństwa.

Katecheza Niedzielna –  27 Wrzesień  2026 r.

Miłosierdzie w trudnych relacjach

Święty Paweł w Liście do Kolosan zachęca: „Znoście siebie nawzajem i wybaczajcie sobie, jeśli ktoś ma zarzut przeciw drugiemu” (Kol 3,13). Słowa te przypominają nam, że miłosierdzie jest potrzebne nie tylko wobec ludzi chorych, ubogich czy skrzywdzonych. Potrzebujemy go również w naszych codziennych relacjach – szczególnie wtedy, gdy spotykamy osoby, z którymi trudno nam się porozumieć. Każdy z nas zna takich ludzi. Ktoś ciągle narzeka, ktoś chce zawsze mieć rację, ktoś łatwo się obraża, inny mówi zbyt dużo albo nie potrafi słuchać. Czasami wystarczy odmienny charakter, sposób patrzenia na świat czy inne przyzwyczajenia, aby wspólne przebywanie stało się trudne. Pan Bóg stworzył nas różnymi. Mamy różne charaktery, temperamenty, doświadczenia i sposoby reagowania. To, co dla jednego jest zupełnie normalne, dla drugiego może być trudne do zaakceptowania. Problem zaczyna się wtedy, gdy oczekujemy, że inni będą myśleli, zachowywali się i reagowali dokładnie tak jak my.

Pan Jezus powiedział: „Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie?” (Mt 5,46). Łatwo jest być dobrym dla człowieka, z którym dobrze się rozumiemy. Znacznie trudniej zachować życzliwość wobec kogoś, kto nas denerwuje albo ma zupełnie inny charakter, sposób patrzenia na świat czy inne poglądy polityczne. Chrześcijańska miłość nie oznacza, że z każdym musimy być blisko. Nie ze wszystkimi stworzymy przyjaźń i nie z każdym będziemy dobrze się rozumieli. Miłość oznacza natomiast, że nie chcę drugiego człowieka krzywdzić, poniżać ani przekreślać. Staram się go szanować, dobrze o nim mówić i – jeżeli potrzebuje pomocy – nie odwracać się od niego tylko dlatego, że trudno nam się porozumieć.

Święty Paweł używa bardzo ciekawego określenia: „Znoście siebie nawzajem”. Nie mówi, że zawsze będziemy się doskonale rozumieli. Wie, że wspólne życie wymaga cierpliwości. Dotyczy to przede wszystkim naszych najbliższych relacji. W rodzinie dobrze znamy swoje mocne strony, ale również słabości. W pracy spotykamy osoby o różnych charakterach. Podobnie jest we wspólnocie, parafii czy wśród znajomych. Czasami miłosierdzie będzie więc polegało na tym, że nie odpowiemy ostrym słowem na ostre słowo. Innym razem, że nie będziemy po raz kolejny wypominać czyjejś słabości. Jeszcze innym, że spokojnie wysłuchamy człowieka, choć wiemy, że rozmowa z nim wymaga od nas cierpliwości. To niewielkie rzeczy, ale właśnie z takich drobnych decyzji budują się nasze relacje i w takich sytuacjach okazujemy innym miłosierdzie.

PODZIĘKOWANIA

za przygotowanie i przeżycie Peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego

Drodzy Bracia i Siostry!

Dobiegł końca wyjątkowy czas nawiedzenia naszej parafii przez Obraz Jezusa Miłosiernego – Święty Znak Nawiedzenia. Był to dla naszej wspólnoty czas szczególny – czas modlitwy, czuwania, adoracji, spotkania z Jezusem Miłosiernym i otwierania naszych serc na Jego łaskę. Pragniemy z całego serca podziękować wszystkim, którzy poprzez swoją obecność, modlitwę, pracę, ofiarność i zaangażowanie przyczynili się do przygotowania i godnego przeżycia tego niezwykłego wydarzenia:

Liturgicznej Służbie Ołtarza dziękujemy za obecność, dyspozycyjność i pomoc w przygotowaniu oraz oprawie liturgicznej wszystkich celebracji. Dziękujemy za Waszą służbę przy ołtarzu i troskę o piękno liturgii.

Scholom “Ignis” i “Cantate Deo” składamy serdeczne podziękowania za zaangażowanie w czuwania modlitewne oraz za piękną posługę śpiewem. Dziękujemy za Wasz czas, talent i serce włożone w prowadzenie nas w modlitwie.

Chórowi Gloria dziękujemy za przygotowanie i poprowadzenie czuwania modlitewnego oraz za piękny śpiew, który ubogacił nasze przeżywanie nawiedzenia Obrazu Jezusa Miłosiernego.

Ochotniczym Strażom Pożarnym z Zaklikowa i Zdziechowic składamy serdeczne podziękowania za zaangażowanie, ofiarną służbę i troskę o bezpieczeństwo. Dziękujemy za eskortowanie samochodu -kaplicy oraz za niesienie Obrazu Jezusa Miłosiernego podczas nawiedzenia. Wasza obecność była pięknym świadectwem służby.

Orkiestrze Dętej OSP dziękujemy za poprowadzenie naszej procesji oraz za uświetnienie powitania Obrazu Jezusa Miłosiernego. Dziękujemy za piękną oprawę muzyczną i Waszą obecność w tym wyjątkowym dla naszej wspólnoty wydarzeniu.

Harcerzom oraz Stowarzyszeniu Przyjaciół V Szczepu Harcerskiego „Brzask” składamy serdeczne podziękowania za zaangażowanie i pomoc podczas Peregrynacji, a szczególnie za pomoc w dekorowaniu rynku naszego miasta oraz trasy procesji Obrazu Pana Jezusa. Dziękujemy za Waszą pracę, dyspozycyjność i gotowość do służby.

Sołectwom, Sołtysom oraz mieszkańcom poszczególnych miejscowości dziękujemy za ogromne zaangażowanie w przygotowanie i wystrój trasy przejazdu Obrazu Jezusa Miłosiernego. Dziękujemy za udekorowanie swoich miejscowości oraz za piękne i pełne wiary przeżywanie tego wydarzenia.

Władzom naszego Miasta składamy podziękowania za pomoc, życzliwość i zaangażowanie w przygotowanie miasta do tego wyjątkowego wydarzenia. Dziękujemy za wszelkie wsparcie i pomoc organizacyjną.

Zakładom Produkcji Drzewnej dziękujemy za przekazanie elementów drzewnych wykorzystanych do wystroju ponad 20-kilometrowej trasy przejazdu Obrazu Jezusa Miłosiernego. Dziękujemy za okazaną hojność i życzliwość.

Siostrom z naszych Zgromadzeń Zakonnych z Ireny i Radnej Góry składamy serdeczne podziękowania za obecność, modlitwę, zaangażowanie i wszelką pomoc w przygotowaniu oraz przeżywaniu Peregrynacji. Dziękujemy za Waszą cichą i ofiarną posługę oraz świadectwo życia poświęconego Bogu.

Dzieciom i Młodzieży dziękujemy za Waszą modlitwę, obecność i wszelką pomoc. Dziękujemy, że swoją radością, zaangażowaniem i młodzieńczym entuzjazmem ubogaciliście to wyjątkowe wydarzenie.

Wszystkim Grupom, Stowarzyszeniom i Wspólnotom naszej parafii składamy serdeczne podziękowania za zaangażowanie w przygotowanie naszego kościoła, placu kościelnego i ulic naszego miasta, a także za prowadzenie i udział w czuwaniach modlitewnych. Dziękujemy za wspólną pracę i modlitwę, które stały się pięknym świadectwem naszej wiary.

Panu Organiście dziękujemy za pomoc, zaangażowanie i oprawę muzyczną liturgii w czasie Peregrynacji. Dziękujemy za troskę o to, aby muzyka i śpiew pomagały nam jeszcze głębiej przeżywać spotkanie z Jezusem Miłosiernym.

Panu Kościelnemu składamy serdeczne podziękowania za troskę o naszą świątynię, wszelką pomoc, życzliwość oraz zaangażowanie w przygotowanie kościoła i liturgii na czas Peregrynacji. Dziękujemy za wszystkie prace, które często pozostają niewidoczne, a bez których tak piękne przygotowanie tego wydarzenia nie byłoby możliwe.

Radzie Parafialnej dziękujemy za ogromne zaangażowanie nie tylko w przygotowanie wystroju kościoła i placu kościelnego, ale również w przygotowanie liturgii oraz wszystkich innych elementów związanych z przeżywaniem Peregrynacji. Dziękujemy za Waszą troskę o dobro naszej wspólnoty.

Dziękujemy również za przekazane lampiony, które posłużyły do wystroju rynku i ulic naszego miasta podczas procesji. Były one pięknym znakiem naszego oczekiwania i czuwania na przybycie Jezusa Miłosiernego.

Delegacjom witającym i żegnającym Jezusa Miłosiernego w Świętym Znaku Nawiedzenia składamy serdeczne podziękowania za obecność, modlitwę i godne reprezentowanie naszych wspólnot podczas powitania i pożegnania Obrazu Jezusa Miłosiernego.

Wszystkim Kapłanom dziękujemy za obecność, posługę sakramentalną, głoszone słowo Boże, sprawowane Eucharystie, modlitwę i wszelkie dobro, którym ubogaciliście czas Peregrynacji.

I wreszcie pragnę skierować słowa szczególnego podziękowania do Was, Drodzy Parafianie.

Dziękuję Wam za otwarte serca, za obecność, modlitwę, dobre słowo, wszelką pomoc oraz za Wasze materialne i duchowe zaangażowanie w to jakże piękne i ważne wydarzenie dla naszej Wspólnoty Parafialnej. Dziękujemy wszystkim, którzy otworzyli swoje domy i serca na przyjęcie Jezusa Miłosiernego. Dziękujemy za każdą przygotowaną dekorację, każdy zapalony lampion, każdą chwilę modlitwy, każdy gest życzliwości i każdą ofiarowaną pomoc. Dziękujemy także wszystkim osobom, których nie sposób tutaj wymienić z imienia i nazwiska, a które w jakikolwiek sposób przyczyniły się do przygotowania i przeżycia Peregrynacji.

Niech Jezus Miłosierny, którego Obraz nawiedził naszą parafię, wynagrodzi każdemu z Was wszelkie dobro, trud, poświęcony czas i ofiarność. Niech Jego Miłosierne Serce błogosławi Wam, Waszym rodzinom, naszym domom, naszym ulicom i całej naszej parafialnej wspólnocie.

Niech łaski, które otrzymaliśmy podczas tego świętego czasu, pozostaną w naszych sercach i przyniosą trwałe owoce w naszym życiu. Niech doświadczenie spotkania z Jezusem Miłosiernym umocni naszą wiarę, rozpali nadzieję i nauczy nas jeszcze pełniej żyć miłością i miłosierdziem wobec drugiego człowieka.

Za każde dobro, za każdą modlitwę, za każdą pomoc i za każde otwarte serce – serdeczne Bóg zapłać!

Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie
XXV Niedziela zwykła, Rok A – 20.09.2026 r.

1. Dzisiaj przeżywamy XXV Niedzielę zwykłą w ciągu roku liturgicznego. O godz. 16.30 Koronka do Bożego Miłosierdzia i modlitwa wdzięczności za czas przeżytej Peregrynacji w naszym dekanacie. 28 września (tj. poniedziałek) w łączności z wiernymi całej naszej Ojczyzny włączymy się w „Koronkę na ulicach świata”.  O godz. 15.00 na naszym rynku odmówimy wspólnie Koronkę do Bożego Miłosierdzia.
2. Jutro wspomnienie św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty. Msza święta o godz. 7.00 i 18.00. O godz. 16.00 spotkanie Scholi Ignis. Zapraszamy chętnych do włączenia się w formację muzyczną.
3. We wtorek o godz. 17.30 Nowenna do Św. Anny, a w środę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
4. W środę wspomnienie św. Ojca Pio z Pietrelciny, prezbitera.
5. W piątek na Mszę Świętą wieczorną zapraszamy młodzież KSM.
6. W dniach 12 do 18 października w diecezji rozpocznie się Tydzień Kultury Chrześcijańskiej. W naszej parafii rozpoczynamy już w piątek po Mszy Świętej wieczornej w naszym kościele cykl katechez parafialnych poświęconych wspólnocie i prawdom wiary.
7. Dziękujemy za ofiary składane na tacę oraz na konto parafialne z przeznaczeniem na potrzeby remontowe naszej parafii.
8. Dziękujemy panu Marianowi, Dariuszowi Bryczek i ich pracownikom za prace prowadzone przy wiacie gospodarczej.
9. Dziękujemy pewnej rodzinie za przekazanie figury Pana Jezusa Miłosiernego. 
10. Dziękujemy w sposób szczególny wszystkim osobom, instytucjom i ludziom dobrej woli, wszystkim parafianom i przyjaciołom za przygotowanie i udział w Peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego w naszej parafii /podziękowanie – grafika/ i złożone ofiary na kwiaty i wystrój kościoła oraz trasy.
11. Dziękujemy osobom sprzątającym kościół: Stryjecki Radosław, Stępień Iwona, Wójcik Marlena, Pełka Danuta, Karcz Aneta, Karcz Weronika, Hamera Stanisława, Cieliczka Małgorzata oraz za ofiarę 390 zł, do której dołączyły Przywara Anna, Żelazny Barbara oraz Zofia Ufniarz.
12. Do sprzątania kościoła Świętej Trójcy zapraszamy przedstawicieli Rodzin mieszkających przy ul. Krzywej od numeru 1 do 15.
13. Prasa katolicka: Gość Niedzielny, Mały Gość Niedzielny dla dzieci oraz Niedziela do nabycia w zakrystii.
14. Do wieczności odeszły: + Marianna Michalina Tur, + Apolonia Węglińska. Wieczne odpoczywanie…

Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom oraz Dobrodziejom Parafii życzymy Bożego Błogosławieństwa.

Ks. Proboszcz Piotr

Katecheza Niedzielna –  20 Wrzesień  2026 r.

Przebaczyć nie znaczy zapomnieć – jak żyć z krzywdą, która pozostaje w pamięci?

Święty Mateusz opisuje w swojej Ewangelii scenę, w której Piotr pyta Jezusa: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?”. Jezus odpowiada: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18,21–22). Przebaczenie zajmuje bardzo ważne miejsce w życiu chrześcijanina. Jednocześnie należy do najtrudniejszych wymagań Ewangelii. Łatwo o nim mówić, dopóki sami nie zostaniemy naprawdę skrzywdzeni. Kiedy ktoś nas skrzywdził, czasami słyszymy rady: „Zapomnij o tym”, „Nie wracaj już do tego”. Tymczasem przebaczenie nie polega na udawaniu, że nic się nie wydarzyło. Jeżeli ktoś został oszukany, zdradzony, poniżony czy niesprawiedliwie potraktowany, powstała prawdziwa rana. Przebaczenie nie oznacza nazywania zła dobrem ani pomniejszania doznanej krzywdy. Oznacza raczej: „Stało się coś złego, ale nie chcę odpowiadać złem na zło”. Nie możemy nakazać naszej pamięci, aby usunęła bolesne wydarzenia. Niektóre krzywdy pamiętamy przez wiele lat. Sam fakt, że o nich pamiętamy, nie oznacza jeszcze, że nie przebaczyliśmy. Ważniejsze jest to, co robimy z pamięcią o krzywdzie. Możemy ciągle ją rozdrapywać, pielęgnować gniew i myśleć o odwecie. Możemy jednak powiedzieć: „Pamiętam, nadal mnie to boli, ale nie chcę żyć nienawiścią”. Przebaczyć nie znaczy wymazać przeszłość. Przebaczyć znaczy nie pozwolić, aby doznana krzywda kierowała moją przyszłością.

Najpiękniejszy przykład przebaczenia daje nam sam Jezus. Kiedy umierał na krzyżu, był wyśmiewany, poniżany i otoczony przez ludzi, którzy zadawali Mu cierpienie. Właśnie wtedy powiedział: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34). Jezus nie odpowiada nienawiścią na nienawiść. Pokazuje, że przebaczenie zaczyna się od decyzji: nie chcę, aby zło, które ktoś mi wyrządził, rodziło kolejne zło we mnie. Przebaczenie nie zawsze oznacza, że relacja z drugim człowiekiem od razu stanie się taka jak wcześniej. Można komuś przebaczyć, a jednocześnie oczekiwać przeprosin i naprawienia krzywdy. Można przebaczyć, ale nie odzyskać od razu utraconego zaufania. Zaufanie i przebaczenie nie są tym samym. Jeżeli ktoś ciągle krzywdzi i nie chce zmienić swojego postępowania, mamy prawo postawić granice. Miłosierdzie nie oznacza zgody na dalsze krzywdzenie. Nie każdą krzywdę potrafimy przebaczyć natychmiast. Czasami przebaczenie jest długą drogą. Możemy wtedy powiedzieć Bogu: „Chcę przebaczyć, ale jeszcze nie potrafię”. Już samo pragnienie uwolnienia się od nienawiści może być początkiem przemiany. Pomocna może być modlitwa za osobę, która nas skrzywdziła.

Przebaczamy przede wszystkim dlatego, że sami żyjemy dzięki przebaczeniu Boga.

W modlitwie „Ojcze nasz” prosimy: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Ale przebaczenie jest potrzebne również nam samym. Jeżeli przez wiele lat nosimy w sobie gniew, człowiek, który nas skrzywdził, nadal w pewien sposób wpływa na nasze życie. Krzywda wydarzyła się dawno temu, a jednak ciągle żyje w naszym sercu. Przebaczenie nie zmienia przeszłości, ale może sprawić, że przeszłość przestanie kierować naszym życiem. Nie jest więc zwycięstwem człowieka, który nas skrzywdził. Jest uwolnieniem naszego własnego serca od nienawiści i pragnienia odwetu.