Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie XXIII Niedziela zwykła, Rok A – 06.09.2026 r.

Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie
XXIII Niedziela zwykła, Rok A – 06.09.2026 r.

  1. Dzisiaj przeżywamy niedzielę adoracyjną, zmiana tajemnic różańcowych. O godz. 10.30 Msza Święta i spotkanie dla rodziców i dzieci I Komunijnych. O godz. 16.30 nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego oraz w intencji powołań.
  2. Jutro o godzinie 16.00 spotkanie Scholi Ignis, natomiast o 18.00 Msza Święta i spotkanie LSO. Zapraszamy kandydatów na ministrantów.
  3. We wtorek święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. O godz. 17.30 Nowenna do Św. Anny, a w środę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
  4. W piątek na Mszę Świętą wieczorną zapraszamy młodzież KSM, a po niej spotkanie formacyjne.
  5. Zbliża się czas nawiedzenia obrazu Jezusa Miłosiernego. Duchowo przygotowujemy się do tego wyjątkowego spotkania z Jezusem Miłosiernym. We wtorek zapraszamy sołtysów naszych miejscowości, komendantów OSP Zaklików i Zdziechowice, przedstawicieli Rady Parafialnej, Przedstawicieli Szczepu Harcerskiego, przedstawicieli wspólnot naszej parafii. Spotkanie po Mszy Świętej o godz. 18.00 w kościele. Serdecznie Zapraszamy!
  6. Trwają prace konserwatorskie przy ścianie północnej prezbiterium naszego kościoła.
  7. Dziękujemy za ofiary składane na tacę oraz na konto parafialne z przeznaczeniem na potrzeby naszej parafii. Bóg zapłać!
  8. Za tydzień /13 września/ Odpust w Kaplicy w Karkówce z okazji Święta Podwyższenia Krzyża Świętego o godz.12.00. 
  9. Za tydzień rozpoczniemy XVI Tydzień Wychowania Katolickiego. Z racji II niedzieli miesiąca – TACA GOSPODARCZA. Bóg zapłać!
  10. Dziękujemy za prace gospodarcze prowadzone przy budynku plebanii oraz stawach parafialnych.
  11. Dziękujemy wszystkim pielgrzymującym do Sanktuarium w Radomyślu, oraz za pomoc w organizacji bezpieczeństwa pielgrzymowania.
  12. Dziękujemy osobom sprzątającym kościół: Gremska Barbara, Chmielnicka Patrycja, Dworniccy Urszula i Bogumił, Żelaźni Alfreda i Jan, Różyło Elżbieta, Gotner Danuta. Dziękujemy za ofiarę w kwocie 260 zł.
  13. Do sprzątania kościoła Świętej Trójcy zapraszamy przedstawicieli Rodzin mieszkających przy ul. Ptasiej od numeru 1 do 10.
  14. Prasa katolicka: Gość Niedzielny, Mały Gość Niedzielny dla dzieci oraz Niedziela do nabycia w zakrystii.
  15. Do wieczności odszedł: + Waldemar Gierak. Wieczne odpoczywanie…

Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom oraz Dobrodziejom Parafii życzymy Bożego Błogosławieństwa.

Ks. Proboszcz Piotr

Katecheza Niedzielna –  06 Wrzesień  2026 r. „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni” – miłosierdzie w patrzeniu na drugiego człowieka

Katecheza Niedzielna –  06 Wrzesień  2026 r.

„Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni” – miłosierdzie w patrzeniu na drugiego człowieka

Pan Jezus powiedział: „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone” (Łk 6,37). Słowa te pokazują nam kolejny, bardzo ważny wymiar miłosierdzia. Miłosierdzie wyraża się nie tylko w tym, co robimy dla drugiego człowieka, co do niego mówimy i jak się za niego modlimy. Miłosierdzie zaczyna się jeszcze wcześniej – od tego, jak patrzymy na drugiego człowieka i co o nim myślimy. Każdemu z nas zdarza się oceniać innych. Widzimy czyjeś zachowanie i bardzo szybko wyciągamy wnioski: „On jest leniwy”, „Ona jest egoistką”, „Z nim zawsze są problemy”, „Ona myśli tylko o sobie”. Czasami wystarczy jedna sytuacja, jedno zdanie albo zasłyszana od kogoś historia, abyśmy wydali opinię o człowieku. Problem polega na tym, że najczęściej znamy tylko niewielką część jego życia. Nie wiemy przecież, co dzieje się w jego domu. Nie znamy wszystkich doświadczeń, które nosi w swoim sercu. Nie wiemy, z czym się zmaga, czego się boi ani dlaczego zachował się właśnie w taki sposób. To, co widzimy, jest często tylko małym fragmentem znacznie większej historii. Oczywiście nie oznacza to, że nie wolno nam oceniać ludzkich czynów. Jeżeli ktoś kłamie, kradnie, poniża innych czy wyrządza krzywdę, trzeba jasno powiedzieć, że takie zachowanie jest złe. Chrześcijańskie miłosierdzie nie polega na udawaniu, że zło nie istnieje. Czym innym jest jednak powiedzieć: „To, co zrobiłeś, było złe”, a czym innym stwierdzić: „Jesteś złym człowiekiem i nic dobrego już z ciebie nie będzie”. Możemy ocenić czyn. Nie znamy jednak całego serca człowieka. Ono znane jest tylko Bogu. Bardzo wyraźnie pokazuje to Ewangelia opwiadająca o kobiecie pochwyconej na cudzołóstwie. Przyprowadzono ją do Jezusa i postawiono na środku. Wszyscy wiedzieli, co zrobiła. Dla otaczających ją ludzi właściwie przestała być człowiekiem. Stała się przede wszystkim „grzesznicą”, którą należało osądzić i ukarać. Wtedy Jezus powiedział: „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem” (J 8,7). Po tych słowach oskarżyciele zaczęli odchodzić. W końcu pozostał tylko Jezus i kobieta. Chrystus zapytał ją: „Nikt cię nie potępił?”. Odpowiedziała: „Nikt, Panie”. Wtedy usłyszała: „I Ja ciebie nie potępiam. Idź, a od tej chwili już nie grzesz” (por. J 8,10–11). W tej sytuacji widzimy, czym jest prawdziwe miłosierdzie. Jezus nie powiedział kobiecie, że nic złego się nie wydarzyło. Nie nazwał jej grzechu dobrem. Powiedział przecież: „Już nie grzesz”. Jednocześnie nie przekreślił człowieka z powodu popełnionego grzechu. Dał tej kobiecie możliwość rozpoczęcia życia od nowa. Miłosierdzie nie mówi, że zło jest dobre. Miłosierdzie mówi, że człowiek jest większy niż zło, które popełnił. Pan Jezus był bardzo wymagający wobec zła, ale jednocześnie niezwykle miłosierny wobec ludzi. Spotykał się z tymi, których inni odrzucali. Rozmawiał z Samarytanką. Zatrzymał się przy Zacheuszu. Pozwolił podejść do siebie grzesznikom. Nie patrzył na człowieka wyłącznie przez pryzmat jego przeszłości. Widział również to, kim ten człowiek może się stać.

Ogłoszenia duszpasterskie – parafia św. Anny w Zaklikowie XXII Niedziela zwykła, Rok C – 30.08.2026 r.

Ogłoszenia duszpasterskie – parafia św. Anny w Zaklikowie
XXII Niedziela zwykła, Rok C – 30.08.2026 r.

  1. Dzisiaj przeżywamy XXII Niedzielę Zwykłą w ciągu roku liturgicznego. Pielgrzymi z naszej parafii pielgrzymują do Matki Bożej Bolesnej w Radomyślu. O godz. 12.00 w parafii Potok Wielki Msza Święta pod przewodnictwem Biskupa Ordynariusza rozpocznie Dożynki Diecezjalne Zapraszamy do udziału w dziękczynieniu.
  2. „Żniwo wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana Żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Serdecznie zapraszamy wszystkich do wspólnej modlitwy o powołania kapłańskie, do naszego Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu.
  3. Dobiega czas letnich wakacji spowiedź święta przed każdą Mszą Święta w związku z rozpoczęciem nowego roku szkolnego i katechetycznego.
  4. 01 września przypada 87 rocznica zbrojnej napaści Niemiec na Polskę. Módlmy się w intencji wszystkich poległych w obronie naszej Ojczyzny. W tym dniu uroczyście rozpoczynamy Nowy Rok Szkolny i Katechetyczny 2026/2027. Zapraszamy dzieci, młodzież, ich Rodziców, Nauczycieli, Wychowawców oraz Dyrekcje Przedszkoli i Szkół z Zaklikowa i ze Zdziechowic na godz. 8.00 rano, na Mszę świętą. O godz. 17.30 Nowenna do Św. Anny, a w środę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
  5. W I czwartek miesiąca – Wspomnienie Św. Grzegorza, Wielkiego, papieża i doktora Kościoła. Spowiedź o godz. 17.30. Modlimy się o nowe powołania do służby Bożej.
  6. I Piątek Miesiąca. O godz. 17.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu, spowiedź oraz nabożeństwo do Serca Jezusowego. O godz. 18.00 Msza Święta. Posługa u chorych w godzinach porannych.
  7. I Sobota Miesiąca: o godz. 17.30 Adoracja Najświętszego Sakramentu, spowiedź oraz nabożeństwo Maryjne. Po Mszy Świętej nabożeństwo I Sobotnie z rozważaniem oraz Apel Jasnogórski. Zapraszamy wszystkich czcicieli Matki Bożej.
  8. Zbliża się czas nawiedzenia obrazu Jezusa Miłosiernego. Duchowo przygotowujemy się do tego wyjątkowego spotkania z Jezusem Miłosiernym.
  9. Za tydzień pierwsza niedziela miesiąca, adoracyjna, zmiana tajemnic różańcowych. O godz. 10.30 Msza Święta i spotkanie dla rodziców i dzieci I Komunijnych.
  10. Trwają prace konserwatorskie przy ścianie północnej prezbiterium naszego kościoła.
  11. Dziękujemy za ofiary składane na tacę oraz na konto parafialne z przeznaczeniem na potrzeby naszej parafii. Bóg zapłać!
  12. Dziękujemy za prace przy stawach p. Krzysztofowi z małżonką, p. Rafałowi oraz za pracę renowacyjną przy schodach plebanii.
  13. Dziękujemy osobom sprzątającym kościół: Sobala Bożena, Sołtys Danuta, Sołtys Katarzyna, Wójcik Wanda, Poręba Edyta, Wojcieszyn Wiesława. Dziękujemy za ofiarę w kwocie 230 zł. Do ofiary dołożyły się: Stefaniak Teresa i Polnicka Elżbieta.
  14. Do sprzątania kościoła Świętej Trójcy zapraszamy przedstawicieli Rodzin mieszkających przy ul. Słoneczna /całość/.
  15. Prasa katolicka: Gość Niedzielny oraz Niedziela do nabycia w zakrystii.

Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom oraz Dobrodziejom Parafii życzymy Bożego Błogosławieństwa.

Ks. Proboszcz Piotr

Katecheza Niedzielna –  30 Sierpień  2026 r. Trzy sposoby realizacji miłosierdzia – czyn, słowo, modlitwa.

Katecheza Niedzielna –  30 Sierpień  2026 r.

Trzy sposoby realizacji miłosierdzia – czyn, słowo, modlitwa.

Święta Siostra Faustyna Kowalska zapisała w swoim „Dzienniczku” bardzo ważne słowa, które usłyszała od Pana Jezusa: „Podaję ci trzy sposoby czynienia miłosierdzia bliźnim: pierwszy – czyn, drugi – słowo, trzeci – modlitwa”. Jezus dodał również: „W tych trzech stopniach zawiera się pełnia miłosierdzia” (Dz. 742). Miłosierdzie nie jest tylko uczuciem. Nie wystarczy wzruszyć się cierpieniem drugiego człowieka, powiedzieć, że jest nam go żal, a później przejść obok niego obojętnie. Prawdziwe miłosierdzie powinno prowadzić do konkretnej postawy wobec bliźniego. Jezus wskazuje nam trzy drogi: czyn, słowo i modlitwę.

Pierwszym sposobem realizacji miłosierdzia jest czyn. Pan Jezus bardzo wyraźnie pokazuje w Ewangelii, że nasza miłość do drugiego człowieka powinna wyrażać się w konkretnym działaniu. Powiedział przecież: „Byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie” (Mt 25,35–36). Miłosierdzie zaczyna się więc wtedy, kiedy dostrzegamy człowieka, który czegoś potrzebuje, i próbujemy mu pomóc przez konkretny uczynek. Pan Jezus powiedział św. Faustynie: „Nawet wiara najsilniejsza nic nie pomoże bez uczynków” (Dz. 742). Wiara nie może więc ograniczać się jedynie do modlitwy czy pięknych słów. Powinna być widoczna w sposobie, w jaki traktujemy innych ludzi.

Nie zawsze jednak jesteśmy w stanie pomóc drugiemu człowiekowi poprzez konkretny czyn. Czasami nie mamy odpowiednich możliwości albo nie potrafimy rozwiązać czyjegoś problemu. Wtedy pozostaje drugi sposób czynienia miłosierdzia – słowo. Słowo posiada ogromną siłę. Może człowieka zranić, ale może również podnieść go na duchu. Jedno zdanie wypowiedziane w gniewie może pozostać w czyjejś pamięci przez wiele lat. Podobnie jedno dobre słowo może dać człowiekowi siłę w bardzo trudnej chwili. Pan Jezus uczył: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5,7). Warto więc zastanowić się, czy nasze słowa przynoszą innym pokój, czy raczej pozostawiają po sobie ból.

Trzecim sposobem czynienia miłosierdzia jest modlitwa. Może się wydawać, że jest ona czymś najmniej konkretnym. Tymczasem Jezus stawia ją obok czynu i słowa. Są przecież sytuacje, w których nie możemy niczego zrobić. Człowiek, któremu chcielibyśmy pomóc, może znajdować się bardzo daleko. Możemy wiedzieć o czyjejś chorobie, cierpieniu czy trudnej sytuacji, ale nie mamy możliwości, aby ją zmienić. Wtedy zawsze pozostaje modlitwa. Możemy modlić się za chorego, za człowieka samotnego, za rodzinę przeżywającą trudności, za osobę poszukującą pracy, za ludzi dotkniętych wojną czy klęską żywiołową. Możemy modlić się również za tych, których osobiście nie znamy. Modlitwa ma jeszcze jedną niezwykłą cechę. Dzięki niej możemy okazywać miłosierdzie również tym, których nigdy nie spotkamy. Możemy modlić się za ludzi żyjących na drugim końcu świata, za cierpiących, za prześladowanych, a także za zmarłych. Nasze ręce nie wszędzie mogą dotrzeć, nasze słowa nie do każdego mogą trafić, ale modlitwa nie zna takich granic.

Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie XXI Niedziela Zwykła Rok A – 23.08.2026 r.

 

Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie
XXI Niedziela Zwykła Rok A – 23.08.2026 r.

  1. Dzisiaj przeżywamy XXI Niedzielę Zwykłą w ciągu roku liturgicznego.
  2. „Żniwo wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana Żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Serdecznie zapraszamy wszystkich do wspólnej modlitwy o powołania kapłańskie, do naszego Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu.
  3. We wtorek o godz. 17.30 Nowenna do Św. Anny, a w środę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
  4. W poniedziałek przypada święto Św. Bartłomieja, Apostoła, a w środę 26.08 – Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej. Msze święte w tym dniu o godz. 7.00 i 18.00. W parafii Lipa Uroczystość odpustowa – suma godz. 11.00.
  5. W Czwartek 27.08.– wspomnienie św. Moniki, w piątek św. Augustyna, Biskupa i Doktora Kościoła, a w sobotę męczeństwo św. Jana Chrzciciela.
  6. Dobiega czas letnich wakacji spowiedź święta przed każdą Mszą Święta w związku z rozpoczęciem nowego roku szkolnego i katechetycznego.
  7. Za tydzień o godz. 5.00 wyruszy VII Piesza Pielgrzymka do Radomyśla nad Sanem. Zapisy w zakrystii i w kancelarii parafialnej. Powrót autokarem ok. godz. 14.00. Serdecznie zapraszamy.
  8. Dożynki Diecezjalne odbędą się 30 sierpnia w parafii Potok Wielki. Msza święta w podziękowaniu za zebrane plony będzie sprawowana pod przewodnictwem Biskupa Ordynariusza o godz. 12.00. Zapraszamy do udziału w dziękczynieniu. 
  9. Trwają prace konserwatorskie przy ścianie północnej prezbiterium naszego kościoła.
  10. Dziękujemy za ofiary składane na tacę oraz na konto parafialne z przeznaczeniem na potrzeby naszej parafii. Bóg zapłać!
  11. Dziękujemy za prace przy stawach p. Krzysztofowi z małżonką, p. Rafałowi, rodzinie Kazimierza i Huberta za materiały drzewne, oraz za pracę przy schodach plebanii.
  12. Dziękujemy osobom sprzątającym kościół: Kowal Genowefa, Wójcik Marta, Skiba Przemysław, Turek Marzena, Skiba Wacława, Mierzwa Mirosław /ofiara 120 zł/.
  13. W najbliższym tygodniu do sprzątania świątyni zapraszamy mieszkańców Zaklikowa – ul. Lipowa /cała/ .
  14. Prasa katolicka: Gość Niedzielny oraz Niedziela do nabycia w zakrystii.
  15. W minionym tygodniu do wieczności odszedł Śp. Mirosław Zieliński – Msza Święta od uczestników pogrzebu. Wieczne Odpoczywanie…
  16. Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom i Dobrodziejom życzymy Bożego Błogosławieństwa.

Ks. Proboszcz Piotr

 

 

Katecheza Niedzielna –  23 Sierpień  2026 r. Uczynki miłosierne względem ciała – umarłych grzebać

Katecheza Niedzielna –  23 Sierpień  2026 r.

Uczynki miłosierne względem ciała – umarłych grzebać

Kolejnym uczynkiem miłosierdzia względem ciała jest „umarłych grzebać”. Pismo Święte wielokrotnie ukazuje troskę o godny pochówek jako wyraz miłości, szacunku i miłosierdzia. Szczególnie pięknym przykładem jest Tobiasz. Żyjąc na wygnaniu, z narażeniem własnego bezpieczeństwa grzebał ciała swoich rodaków, których pozostawiano bez pochówku. Mówi o sobie: „Jeżeli widziałem zwłoki któregoś z rodaków porzucone poza murami Niniwy, grzebałem je” (Tb 1,17). Nie był to dla niego jedynie obowiązek wynikający
z tradycji. Był to czyn miłości wobec człowieka, który sam nie mógł już w żaden sposób odwdzięczyć się za okazane mu dobro.

Właśnie tutaj odkrywamy istotę tego uczynku miłosierdzia. Człowiek zmarły nie może nam już niczego dać. Nie podziękuje, nie odwzajemni przysługi, nie pochwali naszego działania. Dlatego troska o zmarłych jest jednym z najbardziej bezinteresownych uczynków miłości. Szczególne znaczenie ma dla nas pogrzeb samego Jezusa. Po Jego śmierci na krzyżu pojawia się Józef z Arymatei. Ewangelista mówi: „Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno i złożył w swoim nowym grobie” (Mt 27,59–60). Był to gest wymagający odwagi. Jezus został przecież skazany i ukrzyżowany jak przestępca. Józef nie wstydził się jednak Jego ciała. Otoczył je szacunkiem i zapewnił Mu godny pochówek.

Kościół od początku otaczał ciała zmarłych wielkim szacunkiem. Ciało człowieka nie jest przecież tylko „rzeczą”, którą po śmierci można odrzucić. To ciało zostało stworzone przez Boga. To przez ciało człowiek kochał, pracował, modlił się, cierpiał i służył innym. Święty Paweł przypomina: „Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego?” (1 Kor 6,19). Szacunek dla ciała nie kończy się więc wraz ze śmiercią.

Uczynek „umarłych grzebać” nie ogranicza się jedynie do zorganizowania pogrzebu. Możemy rozumieć go szerzej. Jest nim uczestnictwo w pogrzebie człowieka, szczególnie wtedy, gdy chcemy wesprzeć jego rodzinę. Jest nim troska o groby naszych bliskich. Jest nim pamięć o grobach opuszczonych i zapomnianych. Jest nim szacunek wobec cmentarza, który dla chrześcijanina jest miejscem świętym–miejscem modlitwy i oczekiwania na zmartwychwstanie.

Jest nim również modlitwa za zmarłych. Tutaj uczynek miłosierdzia względem ciała spotyka się z uczynkiem miłosierdzia względem duszy – „modlić się za żywych i umarłych”. Pismo Święte mówi o Judzie Machabeuszu, który polecił złożyć ofiarę za poległych. Autor natchniony komentuje: „Świętą i zbawienną jest myśl modlić się za umarłych, aby od grzechów byli uwolnieni” (por. 2 Mch 12,45–46). Dlatego chrześcijanin nie mówi tylko: „Będę cię pamiętał”. Robi coś więcej – modli się. Zamawia Mszę Świętą, ofiaruje Komunię Świętą, różaniec, odpusty, cierpienie czy dobre uczynki w intencji zmarłego. Jest to szczególny rodzaj miłości, ponieważ człowiek zmarły nie może nam już powiedzieć, czy tej modlitwy potrzebuje. My jednak z nadzieją powierzamy go miłosierdziu Boga.

„Umarłych grzebać” oznacza więc ostatecznie nie pozwolić, aby śmierć odebrała człowiekowi jego godność, a nam – nadzieję. Kiedy stoimy nad grobem bliskiego człowieka, widzimy ziemię, krzyż i zapisane na nagrobku imię. Wiara każe nam jednak patrzeć dalej. Przypomina słowa Jezusa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem”.

 Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie XX Niedziela Zwykła Rok A – 16.08.2026 r.

 Ogłoszenia duszpasterskie – Parafia św. Anny w Zaklikowie
XX Niedziela Zwykła Rok A – 16.08.2026 r.

  1. Dzisiaj przeżywamy XX Niedzielę Zwykłą w ciągu roku liturgicznego.
  2. „Żniwo wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana Żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Serdecznie zapraszamy wszystkich do wspólnej modlitwy o powołania kapłańskie, do naszego Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu.
  3. W poniedziałek wspomnienie św. Jacka, prezbitera, czwartek św. Bernarda, opata i doktora Kościoła, w piątek Św. Piusa X, a w sobotę Najświętszej Maryi Panny Królowej.
  4. We wtorek o godz. 17.30 Nowenna do Św. Anny, a w środę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
  5. Tegoroczne Dożynki Diecezjalne odbędą się 30 sierpnia w parafii Potok Wielki. Msza święta w podziękowaniu za zebrane plony będzie sprawowana pod przewodnictwem Biskupa Ordynariusza o godz. 12.00. Zapraszamy do udziału w dziękczynieniu. 
  6. Trwają prace konserwatorskie przy ścianie północnej prezbiterium naszego kościoła.
  7. Dziękujemy za ofiary z minionej niedzieli – Taca Gospodarcza na potrzeby naszej parafii. Dziękujemy ofiarodawcom indywidualnym i anonimowym za wsparcie oraz za wpłaty na konto parafialne. Bóg zapłać!
  8. Dziękujemy osobie sprzątającej kościół: Chmielnicka Marta /ofiara 50 zł/.
  9. Dziękujemy za prace porządkowe przy obejściu kościoła i plebanii.
  10. Dobiegają końca prace przy wyregulowaniu obrzeży stawów , zabezpieczeniu skarpy. Dziękujemy panu Marcinowi za pomoc.
  11. Dziękujemy rodzinie Dariusza i Patryka za ofiarowane elementy drzewne.
  12. W najbliższym tygodniu do sprzątania świątyni zapraszamy mieszkańców Zaklikowa – ul. Pułankowa od nr 32 do 39.
  13. Prasa katolicka: Gość Niedzielny oraz Niedziela do nabycia w zakrystii.
  14. Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom i Dobrodziejom życzymy Bożego Błogosławieństwa, a dzieciom i młodzieży Bezpiecznych Wakacji.

Ks. Proboszcz Piotr

Katecheza Niedzielna –  16 Sierpień  2026 r. Uczynki miłosierne względem ciała – więźniów pocieszać

Katecheza Niedzielna –  16 Sierpień  2026 r.

Uczynki miłosierne względem ciała – więźniów pocieszać

Kolejnym uczynkiem miłosierdzia względem ciała jest „więźniów pocieszać”. Pan Jezus powiedział: „Byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie” (Mt 25,36). Są to słowa niezwykle wymagające. Łatwiej bowiem dostrzec Chrystusa w człowieku chorym, głodnym czy bezdomnym. Znacznie trudniej zobaczyć Go w kimś, kto dopuścił się zła i z tego powodu znalazł się w więzieniu. Jezus jednak nie mówi, że mamy pochwalać jego czyny. Przypomina natomiast, że nawet człowiek, który popełnił poważne zło, nie przestaje być człowiekiem i nie traci swojej godności. Więzienie jest miejscem odbywania kary. Człowiek, który popełnił przestępstwo, powinien ponieść konsekwencje swojego czynu. Miłosierdzie nie oznacza przecież rezygnacji ze sprawiedliwości ani udawania, że nic złego się nie wydarzyło. Chrześcijaństwo uczy jednak, że czym innym jest potępienie złego czynu, a czym innym całkowite przekreślenie człowieka. Można powiedzieć: „To, co zrobiłeś, było złe”, a jednocześnie wierzyć, że człowiek może uznać swoją winę, żałować, naprawić wyrządzone zło – na ile jest to możliwe – i rozpocząć nowe życie. Pobyt w więzieniu wiąże się z wieloma trudnymi doświadczeniami. Jest to przede wszystkim utrata wolności, ale także rozłąka z rodziną, samotność, wstyd, poczucie odrzucenia i niepewność dotycząca przyszłości. Niejeden człowiek zaczyna wtedy zadawać sobie pytania: Czy ktoś jeszcze na mnie czeka? Czy rodzina mi wybaczy? Czy po wyjściu z więzienia znajdę pracę? Czy będę potrafił rozpocząć życie od nowa? Czy Bóg może mi przebaczyć to, co zrobiłem? Właśnie w takich chwilach szczególnego znaczenia nabiera obecność drugiego człowieka. Czasami rozmowa, list, dobre słowo czy zapewnienie o modlitwie mogą obudzić nadzieję, która zaczęła już gasnąć. Człowiek pozbawiony wolności potrzebuje bowiem nie tylko odbyć karę, ale również uwierzyć, że jego życie nie musi zakończyć się na popełnionym złu. Pismo Święte wielokrotnie pokazuje nam ludzi, którzy dopuścili się poważnych grzechów, a mimo to Bóg ich nie przekreślił. Święty Piotr zaparł się Jezusa, a później został pierwszym spośród Apostołów. Święty Paweł prześladował chrześcijan, a po spotkaniu z Chrystusem stał się jednym z największych głosicieli Ewangelii. Dobry łotr, ukrzyżowany obok Jezusa, sam przyznał, że ponosi słuszną karę za swoje czyny. Kiedy jednak zwrócił się do Chrystusa słowami: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa”, usłyszał odpowiedź: „Dziś będziesz ze Mną w raju” (Łk 23,42–43). Ta scena pokazuje coś bardzo ważnego. Jezus nie powiedział, że zło popełnione przez tego człowieka nie miało znaczenia. Nie unieważnił również konsekwencji jego czynów. Dostrzegł jednak w nim skruchę i pragnienie przemiany. Do ostatniej chwili pozostawił mu otwartą drogę do miłosierdzia. Dla Boga żaden człowiek nie jest więc przypadkiem beznadziejnym. Pięknym przykładem takiej postawy jest św. Jan Paweł II. 13 maja 1981 roku na placu św. Piotra został ciężko postrzelony przez Mehmeta Ali Agcę. Papież przeżył zamach, a dwa lata później udał się do więzienia, aby spotkać się ze swoim zamachowcem. Rozmawiał z nim osobiście i okazał mu przebaczenie. Nie oznaczało to, że uznał zamach za rzecz nieważną albo że sprzeciwiał się sprawiedliwej karze. Pokazał natomiast, że chrześcijanin może przebaczyć nawet temu, kto wyrządził mu wielką krzywdę.

„Więźniów pocieszać” nie oznacza więc jedynie odwiedzania zakładów karnych. Nie każdy ma taką możliwość ani nie każdy jest do tego powołany. Możemy jednak modlić się za więźniów, wspierać duszpasterstwo więzienne, pomagać rodzinom osób osadzonych, a także nie przekreślać tych, którzy po odbyciu kary próbują powrócić do normalnego życia. Jeżeli człowiek szczerze chce się zmienić, powinien otrzymać szansę. Bóg bowiem nigdy nie zamyka przed człowiekiem drogi powrotu.